Hoera, eindelijk vrij!
Je hebt er sinds de “honderd dagen” naar afgeteld. Eindelijk verlost van dat secundair onderwijs. En nu ben je student Rechten. De hele familie steunt je. Je ziet jezelf al in toga pleiten, of een notariaat overnemen. Of misschien ga je in NY miljardendeals doen in een decor van “Suits”. In elk geval lacht de toekomst je toe.
Verloop van het eerste jaar
In september ontdek je je nieuwe biotoop. De “student welcome” sfeer opsnuiven, fuiven, nieuwe vrienden. Iedereen is lief en vriendelijk. Professoren heten je welkom en geven de eerste lessen “wat is …recht”, die licht verteerbaar zijn. Er is veel les, maar alles is op een tempo dat je vlot aankunt.
Oktober vliegt voorbij. De stof wordt nu op een hoger tempo gegeven, maar er is geen druk. Je kunt je cursussen bijhouden. De eerste werkcolleges en monitoraten gaan goed.
En dan komt november. Plots naderen de data voor de proefexamens. De lessen worden moeilijker en de werking van de wet in de tijd snap je maar zo en zo. De hiërarchie der normen, dat is volledig Chinees. Het tempo van de lessen stijgt zodanig dat je het maar moeilijk kan bijhouden. Opeens krijg je de stof voor de proefexamens. Je consulteert Studocu en Stuvia en vooral de tips van anderen op het studentenforum. Daar staat zoveel dat je het ook niet meer weet.
Proefexamens? Je troost je met de wetenschap dat ze “toch voor niets meetellen”. Oei, de vragen zijn moeilijk. Op de fora staan tientallen antwoorden zodat je het ook niet meer weet. Opeens blijken de punten tegen te vallen. Je maakt een afspraak met Studiebegeleiding waar men je wijst op de mogelijkheid om te zakken naar Rechtspraktijk, zalmtraject en schakelprogramma. Einde droom? Hoe vertel je dat thuis?
Tot overmaat van ramp zet de prof eind november de turbo aan. 50% van de stof vliegt erdoor in enkele weken. De examens van het eerste semester worden een nachtmerrie.
Only the strong survive. Op dat ogenblik komen vele ouders met cursussen “leren leren”, en zet de machine van de gedwongen begeleiding zich in werking.
Lexington voor eerstejaars
Hier wordt aan de student een begeleiding “op maat” en zonder dwang geboden. De student heeft zijn/haar specifieke noden. Basis van de begeleiding is dat we samen de leerstof aanpakken. Daarom is die bij Lexington verpakt in verteerbare gehelen die makkelijk te studeren zijn. Hierdoor krijgt de student het nodige zelfvertrouwen. Eenmaal de student op de rails gezet is kan hij/zij verder voort en is begeleiding slechts nodig voor enkele vakken.
Ideaal wordt de student in handen genomen vanaf september, wat in de praktijk slechts het geval zal zijn met broers en zussen van studenten die de begeleiding hebben weten te waarderen. Andere instapmomenten zijn na proefexamens en na eerste semester. Natuurlijk kunt u ook instappen bij de tweede zittijd.
Resultaat
Lexington krijgt tussen de 50 en 70% van de studenten (opnieuw) op weg naar hun diploma.
De manier waarop het werkt
Lexington biedt voor de moeilijke vakken “basispakketten” aan met cursusmateriaal dat de student zelf kan verwerken, aangevuld met lessen naar behoefte en op tempo van de student, steeds met ruggespraak naar de ouders toe.
Drie manieren waarop het helaas niet werkt
(1) Lessen “leren leren”. Het probleem ligt meestal niet bij de student die te weinig of op de verkeerde manier studeert, maar bij de leerstof die verward of niet aangebracht wordt. Tegen de tijd dat “leren leren ” effect heeft is de examenperiode voorbij.
(2) Begeleiding gedurende één uur elke dinsdag om 14 uur (bijvoorbeeld), liefst fysiek in een lokaal, met steeds feedback naar de ouders toe. Deze begeleiding biedt de ouders de zekerheid van een goed geweten, maar het werkt niet om te slagen. Vele studenten beschouwen het als een verplicht nummertje of zelfs een soort straf. Bij Lexington wordt uitgegaan van de noden van de student zelf, wat veel meer effect heeft.
(3) “Ik zou liever oefeningen maken” “ik zou liever praktisch bezig zijn” “ik heb op Internet een voorbeeldexamen gevonden, kunnen we dat niet gewoon samen oplossen?” – deze vragen zijn gemeengoed en stammen uit de tijd in het secundair onderwijs, waar de student op het gehate examen wiskunde kon slagen met 55% door de oefeningen uit de les eindeloos opnieuw te herkauwen. In Rechten moet je je cursus door en door kennen. Dat is bij Lexington de essentie. Wie zijn cursus kent heeft veel kans om te slagen.